Καλή διασκέδαση

οι πέτρες των σκανδάλων είναι άλλο
ζημιές δεν κάνουν, τίποτα δε σπάνε
καλά προστατευμένες τις φυλάνε
σε θησαυροφυλάκιο μεγάλο

κι όταν οι αποφάσεις βγούνε
ανάλογα με τι είδους πέτρες
διάλεξες να γεμίσεις τις φαρέτρες
βάνδαλο ή ηγέτη θα σε πούνε

λιγάκι σνομπ μόνο στο ύφος
μα τον συνέτισε ο τύφος

κουφάθηκε με λίγα λόγια
και τον προσλάβανε ως μπόγια

η ακοή δεν παίζει ρόλο
αν σκύλους κυνηγάς με δόλο

στων σκύλων τριγυρνάς τα στέκια
και τους δολώνεις με μπιφτέκια

τους ρίχνεις μία στο κεφάλι
με τρεις γεμίζεις το τσουβάλι

εκεί αρχίζει το παιχνίδι
μεγάλο ο Τρύφωνας αρχίδι

κουφός σαφώς μα βλάκας όχι
γνωστοί οι σκύλοι είναι στόχοι

η αγορά έχει ανάγκες
σκύλους πουλάνε μόνο οι μάγκες

σκύλους πολλοί έχουν ζητήσει
τους θέλουν για ιδία χρήση

τεμαχιστές και σουβλατζίδες
σατανιστές και μπετατζήδες

σκύλους συνέχεια ζητάνε
από πηγές που δε ρωτάνε

θυσίες και θεμελιώσεις
κιμάς ή λίγο να ξεδώσεις

καθένας χρήση έχει άλλη
μεγάλη η ζήτηση, μεγάλη

κουφός ο Τρύφωνας κι αν είναι
εδώ συντονισμένος μείνε

μία σοφή να ακούσεις γνώμη
στους σκύλους είναι το κονόμι

ο σερβιτόρος σήκωνε τον δίσκο και βογκούσε
έκλαιγε σαν περπάταγε ,η μέση του πονούσε
«Ποιος θα τα φάει όλα αυτά; Ποιο τρομερό στομάχι;»
«καταραμένος να γυρνά και κακό χρόνο να χει

Ποιος θα τα φάει όλα αυτά; Ποιος λύκος πεινασμένος;
που να του κάτσει ο μεζές ο ξαναζεσταμένος
Μπροστά μου θεέ μου ας πνιγεί σαν σκύλος ας πεθάνει
Το κρέας να εκδικηθεί και να τονε ξεκάνει

Ανάθεμα σε λαίμαργε και μυριανάθεμα σε
Κακό να σε βρει τρομερό, καταραμένος να σαι
Από τις μπύρες να πνιγείς, να πάθεις σαλμονέλα
Να τρως μόνο ρυζόγαλο κι αυτό χωρίς κανέλα»

Ο σερβιτόρος ήτανε Σαββατογεννημένος
Πιάνανε οι κατάρες του , σε όποιον είχε μένος
Και ο χοντρός ο δύστυχος πνίγηκε με την μπύρα
Σε σερβιτόρο φθονερό τον έριξε η μοίρα.

Γρήγορα φέρτε ένα γιατρό , ουρλιάζανε οι πελάτες
και ο σερβιτόρος που έφερε τύψεις πολλές στις πλάτες
τον λαίμαργο κατάφερε ξανά να ζωντανέψει
Με τεχνητή αναπνοή τον χάρο να ληστέψει.

Και πως τα φέρνει η ζωή και η τυφλή η τύχη
Πολλά μπορεί ένα φιλί οφέλη να πετύχει
Ζευγάρι ωραίο έφτιαξε του έρωτα το βέλος
Κι ο δεκαπεντασύλλαβος αίσιο είχε τέλος

Τον τοίχο πώς να βρω; Σκοτάδι
μπαλάκια λίγα έχουν μείνει
κερδίζει όποιος επιμείνει
ανώφελο ειν το σημάδι

στου Άδωνη το μαύρο το μαλλί
τσουλούφι αυτονομημένο
στα μάτια πέφτει, τον καημένο
και διαρκώς τον ενοχλεί

του Άδωνη η ελιά στο στόμα
από κοντά ακούει όσα λέει
και από τις μαλακίες κλαίει
θεέ μου, πόσες θα πει ακόμα;

Του Άδωνη η τσιριχτή κραυγή
το βραδινό στοιχειώνει το δελτίο
κλεισμένος στο ψυχιατρείο
ο δόλιος του νονός τον νοσταλγεί

τι άραβες και ποιοι εβραίοι;
αθώες ψιλοκακιούλες
αίμα δεν έχουν δει να ρέει
πτώματα μέσα σε σακούλες

αν είσαι μαραθωνοδρόμος
χιλιόμετρα πολλά αν τρέχεις
πολύ θα πρέπει να προσέχεις
μακρόστενος είναι ο τρόμος

αθώε μαύρε Κενυάτη
ο αντίπαλος δεν είναι οι ώρες
ούτε του δρόμου οι ανηφόρες
το τράμ σε έβαλε στο μάτι

και αν γλίτωσες απ τα λιοντάρια
από την δίψα και τη πείνα
απ την ανθρωποφάγος χήνα
κι από τα σαρκοφάγα ψάρια

καλά δεν τα’χες λογαριάσει
σφάλμα η συμμετοχή σου ίσως
το προαιώνιο το μίσος
το τραμ ποτέ δε θα ξεχάσει

Πάνω στην άμμο την ξανθή
γράψαμε τ όνομα της
αφού δεν γίνεται ο πελάτης
αλλιώς να ακουσθεί

Με τι καρδιά, με τι πνοή
τι πόνους και τι πάθος
κατάλαβα πως κατά βάθος
τέλεια είχε ακοή

Η λύτρωση ανακοίνωσαν πως φτάνει
«συγχαρητήρια το στεγαστικό ενεκρίθη»
μ’ έλουζαν με γαρύφαλλα τα πλήθη
δάφνινο μου φορέσανε στεφάνι

Σαν άνθρωπος κι εγώ τώρα θα ζήσω
στης τράπεζας χάρη την ευλογία
για να αποκτήσω κατοικία
το αίμα μου ενέχυρο θα’φήσω

με δόσεις θα μετράω πια τους μήνες
από μπετόν της σιγουριάς μου τα θεμέλια
στο ΙΚΕΑ με χαρές και γέλια
πόμολα θα διαλέγω και κουρτίνες

γαβ γαβ
γαβγίζει από τον πόνο
γαβ γαβ
υπομονή τελειώνω

σπλιτς σπλατς
το αίμα χάμω στάζει
σπλιτς σπλατς
στεγνά κανείς δε σφάζει

νοκ νοκ
τη πόρτα μου χτυπάνε
νοκ νοκ
στο διάολο να πάνε

νοκ νοκ
ποιος να ναι; Επιμένει
νοκ νοκ
κάτι κακό συμβαίνει

χε χε
αρπάζω το πριόνι
χε χε
το τέλος τους ζυγώνει

χε χε
την γκάμα εμπλουτίζω
χε χε
πλασιέ θα τεμαχίζω