Άδωνη εσύ super star

Νοέμβριος 8, 2007

Του Άδωνη η φωνή η τσιριχτή
το νευρικό μου σύστημα χαλάει
κι αυθόρμητα, μόνη της απαντάει
η δεξιά παλάμη μου ανοιχτή

στου Άδωνη το μαύρο το μαλλί
τσουλούφι αυτονομημένο
στα μάτια πέφτει, τον καημένο
και διαρκώς τον ενοχλεί

του Άδωνη η ελιά στο στόμα
από κοντά ακούει όσα λέει
και από τις μαλακίες κλαίει
θεέ μου, πόσες θα πει ακόμα;

Του Άδωνη η τσιριχτή κραυγή
το βραδινό στοιχειώνει το δελτίο
κλεισμένος στο ψυχιατρείο
ο δόλιος του νονός τον νοσταλγεί

Μπαράζ τεμαχισμών

Νοέμβριος 3, 2007

Χρατς χρατς
η λάμα ροκανίζει
χρατς χρατς
τον σκύλο τεμαχίζει

γαβ γαβ
γαβγίζει από τον πόνο
γαβ γαβ
υπομονή τελειώνω

σπλιτς σπλατς
το αίμα χάμω στάζει
σπλιτς σπλατς
στεγνά κανείς δε σφάζει

νοκ νοκ
τη πόρτα μου χτυπάνε
νοκ νοκ
στο διάολο να πάνε

νοκ νοκ
ποιος να ναι; Επιμένει
νοκ νοκ
κάτι κακό συμβαίνει

χε χε
αρπάζω το πριόνι
χε χε
το τέλος τους ζυγώνει

χε χε
την γκάμα εμπλουτίζω
χε χε
πλασιέ θα τεμαχίζω

Κάτι κακό συμβαίνει και μυστήριο
με τις γραμμές πίσω απ τα αεροπλάνα
του εγκλήματος ψάχνοντας το πειστήριο
στράβωσε ο λαιμός μου σα μπανάνα

από το πρωί το ουρανό κοιτούσα
να μάθω για ποιο λόγο μας ψεκάζουν
αν έχουν κάποιο λόγο δε μπορούσα
να καταλάβω ή αν απλά διασκεδάζουν

για Βέλλιουρα μας έχουν ή για δάκο;
για αράχνη για σκορπιό ή για ψαλίδα;
Σκέφτομαι να νοικιάσω ένα φράκο
να μοιάζω πιο πολύ με κατσαρίδα

Δε ξέρεις να τρως

Οκτώβριος 30, 2007

«Να τρως δεν ξέρεις» συνήθιζε να λέει
την ώρα που το πιάτο μου κοιτούσε
στο λίπος η μερίδα σου αν δε πλέει
στα σίγουρα θα σε περιφρονούσε

τα ξύγκια απ το δικό μου το μοσχάρι
που είχα με αηδία αφαιρέσει
αγριεμένος όρμαγε να πάρει
να τα μασήσει απορούσες αν μπορέσει

«Να τρως δεν ξέρεις» έλεγε συνήθως
την πέτσα από το αρνάκι σαν τσιμπούσε
«χοληστερίνη των γιατρών ο μύθος,
φάτε μη ντρέπεστε» παρακινούσε

στον τάφο το όνομα του σκαλισμένο
ολόγυρα το δακρυσμένο σόι
το έμφραγμα τον βρήκε χορτασμένο
αν μη τι άλλο, ήξερε να τρώει

Παράφρονες

Οκτώβριος 27, 2007

παράφρονες μανιακοί φονιάδες
παιδούλες απροστάτευτες γυρεύουν
φρικιαστικές ιδέες σε χιλιάδες
στο άρρωστο μυαλό τους μαγειρεύουν

τανάλιες, δισκοπρίονα, ξυράφια
μαχαίρια, κάβουρες και κατσαβίδια
ασβοί, αγριογούρουνα ελάφια
αράχνες, γαιοσκώληκες και φίδια

στις παιδικές χαρές παραφυλάνε
για έφηβες που πάνε να καπνίσουν
στις κούνιες μόλις κάτσουν τους ορμάνε
σπίτι το σχέδιο θα συνεχίσουν

τανάλιες, δισκοπρίονα, ξυράφια
μαχαίρια, κάβουρες και κατσαβίδια
ασβοί, αγριογούρουνα ελάφια
αράχνες, γαιοσκώληκες και φίδια

Στο σκοτεινό κελάρι τις κλειδώνουν
μέχρι τα εργαλεία να ετοιμάσουν
δουλειά δε κάνουν , βρύσες δε βιδώνουν
τον κάβουρα αλλού θα δοκιμάσουν

τανάλιες, δισκοπρίονα, ξυράφια
μαχαίρια, κάβουρες και κατσαβίδια
ασβοί, αγριογούρουνα ελάφια
αράχνες, γαιοσκώληκες και φίδια

Κραυγές μέσα στη νύχτα αν ακούσεις
από μια πόρτα πίσω κλειδωμένη
να σου εξηγήσω δεν είναι της παρούσης
τι έπαθε η παιδούλα η καημένη

Οδηγός τυφλών

Οκτώβριος 25, 2007

Τυφλή έχω στον σκύλο εμπιστοσύνη
έλεγε ο τυφλός στους φίλους
με προσοχή με οδηγεί και σωφροσύνη
καμία σχέση με άλλους σκύλους

οι άλλοι όλο αμάξια κυνηγούνε
τoυς τοίχους κατρουλιά γεμίζουν
αντί κάποιο τυφλό να οδηγούνε
ανώφελα τα νιάτα τους σκορπίζουν

Τυφλή εμπιστοσύνη έχω στον σκύλο
έλεγε ο τυφλός συνήθως
τύχη μεγάλη να τον έχω φίλο
στα ζώα είναι σπάνιο το ήθος

σε τρύπες του μετρό θα είχα πέσει
αμάξια θα με είχανε πατήσει
πολύ δίχως αυτόν θα είχα πονέσει
άδικα η ζωή μου θα χε σβήσει.

Μα του τυφλού η μοίρα το φυλούσε
τον χτύπησε το άδικο με μένος
τεμαχιστή σκυλιών να συναντούσε
ποτέ δεν το περίμενε ο καημένος

τι και αν απέδρασε ο δόλιος σκύλος
τη λάμα του πριονιού πριν δοκιμάσει
όσος κι αν ήταν των γιατρών ο ζήλος
το φως του ήταν τυχερό να χάσει

τυφλοί και οι δυο και το σκοτάδι πίσσα
μαυρίλα στην ψυχή μα και στη θέα
σκατά πατούν , δεν περπατάνε ίσα
σκοντάφτουν στης λεωφόρου τα στηθαία

και τα άλλα τα σκυλιά έννοιες δεν έχουν
καθήκον δεν υπάρχει για να πέσουν
χαρούμενα πίσω απ τα αμάξια τρέχουν
και ψάχνουν πεζοδρόμιο να χέσουν

Δυναστεία

Οκτώβριος 24, 2007

«αγόρι-αγόρι» φώναξε η μαία
στιγμή ευτυχής, κατάσταση νιρβάνα
μοίρασε πουρμπουάρ γενναία
και πούρα κέρασε ακριβά, απ την Αβάνα

Στον διάδοχο τι όνομα να δώσει;
Έλλην μισός, μισός Αμερικάνος
τη δυναστεία πιο πολύ να μεγαλώσει
με το ένδοξο επίθετο «Ατάνος»

Ο Τζον Ατάνος έσβησε το πούρο
Τσάρλ είπε , πως το υιό θα ονομάσει
ωραίος, δυνατός, ίδιος με Κούρο
τον Τσάρλ Ατάνο ο κόσμος θα θαυμάσει

It’s a dirty job

Οκτώβριος 23, 2007

τι χόμπι άκομψο που έχουν τα σκυλιά
να κυνηγούν τα αυτοκίνητα στο δρόμο
που τα πατούν μέχρι να γίνουνε χαλιά
στην εθνική σαν τα κοιτάς σου φέρνουν τρόμο

λες και δεν είναι ήδη αρκετοί
οι μανιακοί που σκύλους τεμαχίζουν
δεκάρα αυτοί δεν δίνουν τσακιστή
με πείσμα το κυνήγι συνεχίζουν

Τι χόμπι άκομψο που έχουν τα σκυλιά
σκέφτομαι κάθε μέρα σαν σχολάω
από τον δρόμο είναι δύσκολη δουλειά
με σπάτουλα σκυλιά να ξεκολλάω

Τεμαχιστής σκύλων

Οκτώβριος 22, 2007

Τα βράδια μόλις πέφτει το σκοτάδι
τον σκύλο της ημέρας ετοιμάζει
με μαρκαδόρο την τομή πρώτα χαράζει
κρατάει το χέρι σταθερό, αλφάδι

έπειτα το πριόνι παίρνει
και αρχίζει ηδονικά να πριονίζει
ο κόπος είναι σίγουρο, αξίζει
ομοιόμορφη τομή σαν καταφέρνει

σε έκσταση φωτογραφίες βγάζει
του σκύλου μες τα αίματα που πλέει
γεμάτος ηδονή και ένταση κλαίει
όσο το αριστούργημα κοιτάζει

Παρόλο που επιμένει ο γιατρός του
τον υγιή εκείνος προσποιείται
με πείσμα την διάγνωση αρνείται
όψη δεν έχει λέει αρρώστου

Μα ο ψυχολόγος ίσως να μπορούσε
μέσα σε πέντε έξι επισκέψεις
το πρόβλημα στη ρίζα να χτυπούσε
τις σκοτεινές να του διωχνε τις σκέψεις

Σαν άνθρωπος φυσιολογικός να ελπίζει
κουστούμι στο γραφείο να φοράει
εφημερίδα στην μασχάλη να κρατάει
με το μετρό στο σπίτι όταν γυρίζει

κι όπως απ το παράθυρο κοιτάζει
αφηρημένος να χάνεται σε σκέψεις
κρυφά και ενοχικά, μην του τις κλέψεις
για σκύλο που πριόνι ξεκοιλιάζει

Απόκοσμα το πρόσωπο του φωτισμένο
ως φτιάχνει τον καφέ με ευτυχία
πλατύ χαμόγελο ζωγραφισμένο
οι ψυχολόγοι ας σκίσουν τα πτυχία

«Καλή απόλαυση» είπε με ζήλο
κελαηδιστά θαρρείς, βγαίναν οι λέξεις
απ το πρωί αν δουλεύεις σαν το σκύλο
πως τόσο ενθουσιασμό να αντέξεις;

ιερή παντιέρα η πράσινη ποδιά του
απόλυτος θεός η εργοδοσία
θα έφτανε γι αυτήν μέχρι θανάτου
λίγα πως βγάζει δεν έχει σημασία

να επιστρέψω μου πέρασε η σκέψη
ευγενικά πολύ να τον ρωτήσω
στα starbucks να δουλεύει ποια η τέρψη;
Αν δεν το μάθω δε θα ηρεμίσω

Βαριά η Καλογηρική

Οκτώβριος 13, 2007

Ακάκιε, τα μακαρόνια να ναι Μίσκο
ακούσθηκε η φωνή στη ντίσκο
κρυόκωλος ήταν ο πλακατζής
που χάλασε τον ήχο των bee gees

ο Ακάκιος του φώναξε αυστηρά
επίθετα μη λέει, ούτε μικρά
μα ο πλακατζής για πλάκα δεν μιλούσε
πλακάκια τα πρωινά εγκαθιστούσε

με τον καλόγερο βρισκόντουσαν τα βράδια
στις ντίσκο και χορεύαν στα σκοτάδια
του Σαββατόβραδου ο πυρετός φουντώνει
και ο έρως τον Ακάκιο να λιώνει

ινκόγκνιτο αυτός κυκλοφορούσε
μα η γενειάδα το ποιόν του μαρτυρούσε
κρυφά γελώντας κάτω απ τα μουστάκια
με πλακατζή πως τα έκανε πλακάκια

Μεζές

Οκτώβριος 12, 2007

 

Την ταβανόπροκα σαν έχωνε στην πρίζα

για μέρος μακρινό έβγαζε βίζα

το τάφο ο νεκροθάφτης τώρα σκάβει

τελειώνει κι ένα άφιλτρο ανάβει

 

Το πτώμα από μακριά καθώς κοιτάζει

με το όρθιο μαλλί, ανατριχιάζει

μα η εμφάνιση δεν έχει σημασία

στην γεύση είναι όλη η ουσία

Ταβερνιάρης

Οκτώβριος 12, 2007

Για εύκολη δουλειά μη τη νομίζεις

την τέχνη της θέλει κι αυτή, σαν όλες

το πτώμα πολύ αργά να τεμαχίζεις

ομοιόμορφες να γίνουν οι μπριζόλες

 

Το βράδυ την ταβέρνα όταν ανοίξεις

ξερόψησε τις λίγο να μαυρίζουν

στον δίσκο απλωμένες σαν τις δείξεις

τον δόλιο πωλητή cd  ίσως θυμίζουν

Δραματική Έκκλησις

Οκτώβριος 12, 2007

Η γραμματοσειρά πολύ μικρή, τυφλώνει

την όραση του κόσμου λεν χαλάω

βοήθεια χριστιανοί ζητάω

Ορθόδοξε ακούς; Γειτόνοι;

 

Κάποιος μια συμβουλή ας γράψει

τα γράμματα μου πως να μεγαλώσω

από του wordpress τα γρανάζια να γλιτώσω

το ηθικό μου λίγο να ανακάμψει

 

Την γραμματοσειρά πως μεγαλώνουν

όχι το πέος, μην παρεξηγείτε

διαφημίσεις όχι άλλες να χαρείτε

αυτά τα σπαμ κάποτε πρέπει να τελειώνουν

Θεματολογία

Οκτώβριος 10, 2007

Παράνοια λίγη σίγουρα θα υπάρξει

στων έργων μου τη θεματολογία

όλο και κάποιος κάποιονα θα σφάξει

με μαύρη εξαπατώντας τον μαγεία

 

πριόνια και τσεκούρια θα περάσουν

λευκούς λαιμούς και σάρκες θα απειλήσουν

παράφρονες πολλοί θα διασκεδάσουν

με φόνους, πριν σε ίδρυμα τους κλείσουν

 

χέρια κομμένα σας υπόσχομαι και μάτια

βγαλμένα με καλέμι και τανάλια

αίμα ποτάμι θα κυλάει, εντόσθια σάπια

θα τα διαβάζεις τρώγοντας στραγάλια

Εναρκτήριον

Οκτώβριος 10, 2007

Το εναρκτήριο του ιστολογίου ποίημα

μη λάβετε στα σοβαρά υπ’οψη

από ένα ποστ να κρίνετε είναι κρίμα

ας έρθει κάποιος την κορδέλα για να κόψει

 

των εγκαινίων εννοούσα την κορδέλα

μην πάει το μυαλό σας σε πριόνι

να τρομοκρατηθείτε θα ήταν τρέλα

και να πηδήξετε απ το μπαλκόνι