Άδωνη εσύ super star

Νοέμβριος 8, 2007

Του Άδωνη η φωνή η τσιριχτή
το νευρικό μου σύστημα χαλάει
κι αυθόρμητα, μόνη της απαντάει
η δεξιά παλάμη μου ανοιχτή

στου Άδωνη το μαύρο το μαλλί
τσουλούφι αυτονομημένο
στα μάτια πέφτει, τον καημένο
και διαρκώς τον ενοχλεί

του Άδωνη η ελιά στο στόμα
από κοντά ακούει όσα λέει
και από τις μαλακίες κλαίει
θεέ μου, πόσες θα πει ακόμα;

Του Άδωνη η τσιριχτή κραυγή
το βραδινό στοιχειώνει το δελτίο
κλεισμένος στο ψυχιατρείο
ο δόλιος του νονός τον νοσταλγεί

μέσα στα βάθη των αιώνων
του μίσους η πηγή χαμένη
διψάει το αίμα των προγονών
για νέο αίμα επιμένει

τι άραβες και ποιοι εβραίοι;
αθώες ψιλοκακιούλες
αίμα δεν έχουν δει να ρέει
πτώματα μέσα σε σακούλες

αν είσαι μαραθωνοδρόμος
χιλιόμετρα πολλά αν τρέχεις
πολύ θα πρέπει να προσέχεις
μακρόστενος είναι ο τρόμος

αθώε μαύρε Κενυάτη
ο αντίπαλος δεν είναι οι ώρες
ούτε του δρόμου οι ανηφόρες
το τράμ σε έβαλε στο μάτι

και αν γλίτωσες απ τα λιοντάρια
από την δίψα και τη πείνα
απ την ανθρωποφάγος χήνα
κι από τα σαρκοφάγα ψάρια

καλά δεν τα’χες λογαριάσει
σφάλμα η συμμετοχή σου ίσως
το προαιώνιο το μίσος
το τραμ ποτέ δε θα ξεχάσει

σα μελώδια ήχησαν οι λέξεις
το ακουστικό μου έπεσε απ τα χέρια
πως πέταγα αισθάνθηκα στ αστέρια
πώς τόση ευτυχία να αντέξεις;

Η λύτρωση ανακοίνωσαν πως φτάνει
«συγχαρητήρια το στεγαστικό ενεκρίθη»
μ’ έλουζαν με γαρύφαλλα τα πλήθη
δάφνινο μου φορέσανε στεφάνι

Σαν άνθρωπος κι εγώ τώρα θα ζήσω
στης τράπεζας χάρη την ευλογία
για να αποκτήσω κατοικία
το αίμα μου ενέχυρο θα’φήσω

με δόσεις θα μετράω πια τους μήνες
από μπετόν της σιγουριάς μου τα θεμέλια
στο ΙΚΕΑ με χαρές και γέλια
πόμολα θα διαλέγω και κουρτίνες

Φον φον θερμοσιφών

Νοέμβριος 2, 2007

Ώρα που βρήκε το ρημάδι να χαλάσει
ηλεκτρολόγο μες τη νύχτα που να ψάξω;
μήπως να προσπαθήσω το φτιάξω;
να δούμε ποιος στο τέλος θα γελάσει

και πόση να ναι πια η δυσκολία
μίας επισκευής θερμοσιφώνου;
σπατάλη χρήματος και χρόνου
ειν’ των ηλεκτρολόγων η ασχολία

δεν ήξερα πόσο θα μου κοστίσει
την πένσα πήρα και το κατσαβίδι
σύρθηκα στο πατάρι σα το φίδι
όμως τον γενικό δεν είχα κλείσει

ο ηλεκτρολόγος ήρθε στην κηδεία
απ το υπερπέραν το κοιτούσα το αρχίδι
που άρχισε να διανέμει ήδη
την κάρτα του, ψάχνοντας πελατεία

συγχαρητήρια, κερδίσατε μου είπε
ο χιλιοστός του μαγαζιού είστε πελάτης
δική σας είναι πια, θα την χαρείτε
περίπτωση δεν ήτανε, απάτης

τη συσκευή, μου φόρτωσαν στην πλάτη
τριανταδύο ίντσες φλατ οθόνη
η κάθε ίντσα δυο κιλά και κάτι
τη μέση μου το βάρος της πληγώνει

Στον καναπέ μπροστά την έχω βάλει
φοβάμαι τον διακόπτη να πατήσω
οι συγγενείς μου λένε «άντε πάλι»
τη τύχη μου πρέπει να ευχαριστήσω

Απ τους τεμαχισμούς θα ξεκολλήσω
τα αδέσποτα απ τη φρίκη θα απαλλάξω
σε μια γωνιά το πριόνι θα αφήσω
με το τηλεκοντρόλ θα το ανταλλάξω

με ζάπινκ θα ασχολούμαι και κανάλια
και οι συγγενείς θα πάψουν να ρωτάνε
που πάω με πριόνι και τανάλια;
σκύλοι γιατί απ έξω δε περνάνε;

Δε ξέρεις να τρως

Οκτώβριος 30, 2007

«Να τρως δεν ξέρεις» συνήθιζε να λέει
την ώρα που το πιάτο μου κοιτούσε
στο λίπος η μερίδα σου αν δε πλέει
στα σίγουρα θα σε περιφρονούσε

τα ξύγκια απ το δικό μου το μοσχάρι
που είχα με αηδία αφαιρέσει
αγριεμένος όρμαγε να πάρει
να τα μασήσει απορούσες αν μπορέσει

«Να τρως δεν ξέρεις» έλεγε συνήθως
την πέτσα από το αρνάκι σαν τσιμπούσε
«χοληστερίνη των γιατρών ο μύθος,
φάτε μη ντρέπεστε» παρακινούσε

στον τάφο το όνομα του σκαλισμένο
ολόγυρα το δακρυσμένο σόι
το έμφραγμα τον βρήκε χορτασμένο
αν μη τι άλλο, ήξερε να τρώει

Παράφρονες

Οκτώβριος 27, 2007

παράφρονες μανιακοί φονιάδες
παιδούλες απροστάτευτες γυρεύουν
φρικιαστικές ιδέες σε χιλιάδες
στο άρρωστο μυαλό τους μαγειρεύουν

τανάλιες, δισκοπρίονα, ξυράφια
μαχαίρια, κάβουρες και κατσαβίδια
ασβοί, αγριογούρουνα ελάφια
αράχνες, γαιοσκώληκες και φίδια

στις παιδικές χαρές παραφυλάνε
για έφηβες που πάνε να καπνίσουν
στις κούνιες μόλις κάτσουν τους ορμάνε
σπίτι το σχέδιο θα συνεχίσουν

τανάλιες, δισκοπρίονα, ξυράφια
μαχαίρια, κάβουρες και κατσαβίδια
ασβοί, αγριογούρουνα ελάφια
αράχνες, γαιοσκώληκες και φίδια

Στο σκοτεινό κελάρι τις κλειδώνουν
μέχρι τα εργαλεία να ετοιμάσουν
δουλειά δε κάνουν , βρύσες δε βιδώνουν
τον κάβουρα αλλού θα δοκιμάσουν

τανάλιες, δισκοπρίονα, ξυράφια
μαχαίρια, κάβουρες και κατσαβίδια
ασβοί, αγριογούρουνα ελάφια
αράχνες, γαιοσκώληκες και φίδια

Κραυγές μέσα στη νύχτα αν ακούσεις
από μια πόρτα πίσω κλειδωμένη
να σου εξηγήσω δεν είναι της παρούσης
τι έπαθε η παιδούλα η καημένη

Τηγανιστής σκύλων

Οκτώβριος 26, 2007

Παράξενα καμιά φορά τα φέρνει
η τύχη και συ μένεις να κοιτάζεις
στα σοβαρά κάποιος σαν παίρνει
αυτά με τα οποία διασκεδάζεις

εκτός και αν δε πρόκειται για τύχη
εκτός και αν οι στίχοι μου γυρίζουν
παντού και έχουν ήδη επιτύχει
τις πράξεις των ανθρώπων να ορίζουν

εμβρόντητος το βίντεο κοιτούσα
ακόμα και για μένα ήταν πλήγμα
να φανταστώ ποτέ δε θα μπορούσα
αντί μυαλού τι έχουν κάποιοι μίγμα

και νόμιζα ότι πρωτοτυπούσα
με θέματα παράξενα που αξίζουν
αυτάρεσκα στους στίχους μου μιλούσα
για σκύλους που πριόνια τεμαχίζουν

και να που η ζωή η πουτάνα
γελάει τρανταχτά και με εκνευρίζει
περίτεχνα χαλώντας μου τα πλάνα
με κάποιον που τους σκύλους τηγανίζει

και νόμιζα -χα- ότι είχα φτάσει
σε στάνταρτ υψηλά παραφροσύνης
μα σύντομα θα με έχουνε ξεχάσει
με εκείνον δε μπορείς να με συγκρίνεις

πως σκέφτηκε λάδι να τηγανίσει;
που βρήκε τόση αντρεία τόσο θάρρος;
στο σκύλο απ το μπαλκόνι να το χύσει
της μαλακίας να γενεί ο φάρος