εντάξει λοιπον

Μαρτίου 21, 2013

δεν έχω πεθάνει ακομα αρχίδια

κρύψτε τα σκυλιά σας

 

Advertisements

Αν καμιά φορά γράψει κάτι θα είναι κραυγή από τον τάφο.

Καλή διασκέδαση

ζαν κλοντ βαν δαλ

Νοέμβριος 13, 2007

Έργο αποκρουστικό βανδάλων
ενώ διαδηλώναν στην πορεία
της τράπεζας σπάσαν την τζαμαρία
με πέτρες νταμαριών όχι σκανδάλων

οι πέτρες των σκανδάλων είναι άλλο
ζημιές δεν κάνουν, τίποτα δε σπάνε
καλά προστατευμένες τις φυλάνε
σε θησαυροφυλάκιο μεγάλο

κι όταν οι αποφάσεις βγούνε
ανάλογα με τι είδους πέτρες
διάλεξες να γεμίσεις τις φαρέτρες
βάνδαλο ή ηγέτη θα σε πούνε

Επαγγελματικός οδηγός

Νοέμβριος 12, 2007

Ιδιοφυΐα ήταν ο Τρύφων
πρωταθλητής στη λύση γρίφων

λιγάκι σνομπ μόνο στο ύφος
μα τον συνέτισε ο τύφος

κουφάθηκε με λίγα λόγια
και τον προσλάβανε ως μπόγια

η ακοή δεν παίζει ρόλο
αν σκύλους κυνηγάς με δόλο

στων σκύλων τριγυρνάς τα στέκια
και τους δολώνεις με μπιφτέκια

τους ρίχνεις μία στο κεφάλι
με τρεις γεμίζεις το τσουβάλι

εκεί αρχίζει το παιχνίδι
μεγάλο ο Τρύφωνας αρχίδι

κουφός σαφώς μα βλάκας όχι
γνωστοί οι σκύλοι είναι στόχοι

η αγορά έχει ανάγκες
σκύλους πουλάνε μόνο οι μάγκες

σκύλους πολλοί έχουν ζητήσει
τους θέλουν για ιδία χρήση

τεμαχιστές και σουβλατζίδες
σατανιστές και μπετατζήδες

σκύλους συνέχεια ζητάνε
από πηγές που δε ρωτάνε

θυσίες και θεμελιώσεις
κιμάς ή λίγο να ξεδώσεις

καθένας χρήση έχει άλλη
μεγάλη η ζήτηση, μεγάλη

κουφός ο Τρύφωνας κι αν είναι
εδώ συντονισμένος μείνε

μία σοφή να ακούσεις γνώμη
στους σκύλους είναι το κονόμι

Στην ψησταριά ξεχώριζε σα μύγα μες στο γάλα
Πελάτης ήτανε καλός εκτός απ όλα τα αλλα
Δέκα σουβλάκια ζήτησε, παστίτσιο και γιουβέτσι
δώδεκα μπύρες χάινεκεν και μία κοκορέτσι

ο σερβιτόρος σήκωνε τον δίσκο και βογκούσε
έκλαιγε σαν περπάταγε ,η μέση του πονούσε
«Ποιος θα τα φάει όλα αυτά; Ποιο τρομερό στομάχι;»
«καταραμένος να γυρνά και κακό χρόνο να χει

Ποιος θα τα φάει όλα αυτά; Ποιος λύκος πεινασμένος;
που να του κάτσει ο μεζές ο ξαναζεσταμένος
Μπροστά μου θεέ μου ας πνιγεί σαν σκύλος ας πεθάνει
Το κρέας να εκδικηθεί και να τονε ξεκάνει

Ανάθεμα σε λαίμαργε και μυριανάθεμα σε
Κακό να σε βρει τρομερό, καταραμένος να σαι
Από τις μπύρες να πνιγείς, να πάθεις σαλμονέλα
Να τρως μόνο ρυζόγαλο κι αυτό χωρίς κανέλα»

Ο σερβιτόρος ήτανε Σαββατογεννημένος
Πιάνανε οι κατάρες του , σε όποιον είχε μένος
Και ο χοντρός ο δύστυχος πνίγηκε με την μπύρα
Σε σερβιτόρο φθονερό τον έριξε η μοίρα.

Γρήγορα φέρτε ένα γιατρό , ουρλιάζανε οι πελάτες
και ο σερβιτόρος που έφερε τύψεις πολλές στις πλάτες
τον λαίμαργο κατάφερε ξανά να ζωντανέψει
Με τεχνητή αναπνοή τον χάρο να ληστέψει.

Και πως τα φέρνει η ζωή και η τυφλή η τύχη
Πολλά μπορεί ένα φιλί οφέλη να πετύχει
Ζευγάρι ωραίο έφτιαξε του έρωτα το βέλος
Κι ο δεκαπεντασύλλαβος αίσιο είχε τέλος

τοιχοσφαίρισις

Νοέμβριος 9, 2007

Σκοτάδι, πως να βρω τον τοίχο;
μπαλάκια διαρκώς πετάω
μάλλον στο χάος τα σκορπάω
του γκέλ προσμένοντας τον ήχο

Τον τοίχο πώς να βρω; Σκοτάδι
μπαλάκια λίγα έχουν μείνει
κερδίζει όποιος επιμείνει
ανώφελο ειν το σημάδι

Άδωνη εσύ super star

Νοέμβριος 8, 2007

Του Άδωνη η φωνή η τσιριχτή
το νευρικό μου σύστημα χαλάει
κι αυθόρμητα, μόνη της απαντάει
η δεξιά παλάμη μου ανοιχτή

στου Άδωνη το μαύρο το μαλλί
τσουλούφι αυτονομημένο
στα μάτια πέφτει, τον καημένο
και διαρκώς τον ενοχλεί

του Άδωνη η ελιά στο στόμα
από κοντά ακούει όσα λέει
και από τις μαλακίες κλαίει
θεέ μου, πόσες θα πει ακόμα;

Του Άδωνη η τσιριχτή κραυγή
το βραδινό στοιχειώνει το δελτίο
κλεισμένος στο ψυχιατρείο
ο δόλιος του νονός τον νοσταλγεί

μέσα στα βάθη των αιώνων
του μίσους η πηγή χαμένη
διψάει το αίμα των προγονών
για νέο αίμα επιμένει

τι άραβες και ποιοι εβραίοι;
αθώες ψιλοκακιούλες
αίμα δεν έχουν δει να ρέει
πτώματα μέσα σε σακούλες

αν είσαι μαραθωνοδρόμος
χιλιόμετρα πολλά αν τρέχεις
πολύ θα πρέπει να προσέχεις
μακρόστενος είναι ο τρόμος

αθώε μαύρε Κενυάτη
ο αντίπαλος δεν είναι οι ώρες
ούτε του δρόμου οι ανηφόρες
το τράμ σε έβαλε στο μάτι

και αν γλίτωσες απ τα λιοντάρια
από την δίψα και τη πείνα
απ την ανθρωποφάγος χήνα
κι από τα σαρκοφάγα ψάρια

καλά δεν τα’χες λογαριάσει
σφάλμα η συμμετοχή σου ίσως
το προαιώνιο το μίσος
το τραμ ποτέ δε θα ξεχάσει

Άρνηση παραγγελίας

Νοέμβριος 6, 2007

Στο περιγιάλι το κρυφό
κι άσπρο σαν περιστέρι
mohito ζήτησα να φέρει
μα το γκαρσόν κουφό

Πάνω στην άμμο την ξανθή
γράψαμε τ όνομα της
αφού δεν γίνεται ο πελάτης
αλλιώς να ακουσθεί

Με τι καρδιά, με τι πνοή
τι πόνους και τι πάθος
κατάλαβα πως κατά βάθος
τέλεια είχε ακοή

σα μελώδια ήχησαν οι λέξεις
το ακουστικό μου έπεσε απ τα χέρια
πως πέταγα αισθάνθηκα στ αστέρια
πώς τόση ευτυχία να αντέξεις;

Η λύτρωση ανακοίνωσαν πως φτάνει
«συγχαρητήρια το στεγαστικό ενεκρίθη»
μ’ έλουζαν με γαρύφαλλα τα πλήθη
δάφνινο μου φορέσανε στεφάνι

Σαν άνθρωπος κι εγώ τώρα θα ζήσω
στης τράπεζας χάρη την ευλογία
για να αποκτήσω κατοικία
το αίμα μου ενέχυρο θα’φήσω

με δόσεις θα μετράω πια τους μήνες
από μπετόν της σιγουριάς μου τα θεμέλια
στο ΙΚΕΑ με χαρές και γέλια
πόμολα θα διαλέγω και κουρτίνες

Μπαράζ τεμαχισμών

Νοέμβριος 3, 2007

Χρατς χρατς
η λάμα ροκανίζει
χρατς χρατς
τον σκύλο τεμαχίζει

γαβ γαβ
γαβγίζει από τον πόνο
γαβ γαβ
υπομονή τελειώνω

σπλιτς σπλατς
το αίμα χάμω στάζει
σπλιτς σπλατς
στεγνά κανείς δε σφάζει

νοκ νοκ
τη πόρτα μου χτυπάνε
νοκ νοκ
στο διάολο να πάνε

νοκ νοκ
ποιος να ναι; Επιμένει
νοκ νοκ
κάτι κακό συμβαίνει

χε χε
αρπάζω το πριόνι
χε χε
το τέλος τους ζυγώνει

χε χε
την γκάμα εμπλουτίζω
χε χε
πλασιέ θα τεμαχίζω

Φον φον θερμοσιφών

Νοέμβριος 2, 2007

Ώρα που βρήκε το ρημάδι να χαλάσει
ηλεκτρολόγο μες τη νύχτα που να ψάξω;
μήπως να προσπαθήσω το φτιάξω;
να δούμε ποιος στο τέλος θα γελάσει

και πόση να ναι πια η δυσκολία
μίας επισκευής θερμοσιφώνου;
σπατάλη χρήματος και χρόνου
ειν’ των ηλεκτρολόγων η ασχολία

δεν ήξερα πόσο θα μου κοστίσει
την πένσα πήρα και το κατσαβίδι
σύρθηκα στο πατάρι σα το φίδι
όμως τον γενικό δεν είχα κλείσει

ο ηλεκτρολόγος ήρθε στην κηδεία
απ το υπερπέραν το κοιτούσα το αρχίδι
που άρχισε να διανέμει ήδη
την κάρτα του, ψάχνοντας πελατεία

συγχαρητήρια, κερδίσατε μου είπε
ο χιλιοστός του μαγαζιού είστε πελάτης
δική σας είναι πια, θα την χαρείτε
περίπτωση δεν ήτανε, απάτης

τη συσκευή, μου φόρτωσαν στην πλάτη
τριανταδύο ίντσες φλατ οθόνη
η κάθε ίντσα δυο κιλά και κάτι
τη μέση μου το βάρος της πληγώνει

Στον καναπέ μπροστά την έχω βάλει
φοβάμαι τον διακόπτη να πατήσω
οι συγγενείς μου λένε «άντε πάλι»
τη τύχη μου πρέπει να ευχαριστήσω

Απ τους τεμαχισμούς θα ξεκολλήσω
τα αδέσποτα απ τη φρίκη θα απαλλάξω
σε μια γωνιά το πριόνι θα αφήσω
με το τηλεκοντρόλ θα το ανταλλάξω

με ζάπινκ θα ασχολούμαι και κανάλια
και οι συγγενείς θα πάψουν να ρωτάνε
που πάω με πριόνι και τανάλια;
σκύλοι γιατί απ έξω δε περνάνε;

Κάτι κακό συμβαίνει και μυστήριο
με τις γραμμές πίσω απ τα αεροπλάνα
του εγκλήματος ψάχνοντας το πειστήριο
στράβωσε ο λαιμός μου σα μπανάνα

από το πρωί το ουρανό κοιτούσα
να μάθω για ποιο λόγο μας ψεκάζουν
αν έχουν κάποιο λόγο δε μπορούσα
να καταλάβω ή αν απλά διασκεδάζουν

για Βέλλιουρα μας έχουν ή για δάκο;
για αράχνη για σκορπιό ή για ψαλίδα;
Σκέφτομαι να νοικιάσω ένα φράκο
να μοιάζω πιο πολύ με κατσαρίδα

Δε ξέρεις να τρως

Οκτώβριος 30, 2007

«Να τρως δεν ξέρεις» συνήθιζε να λέει
την ώρα που το πιάτο μου κοιτούσε
στο λίπος η μερίδα σου αν δε πλέει
στα σίγουρα θα σε περιφρονούσε

τα ξύγκια απ το δικό μου το μοσχάρι
που είχα με αηδία αφαιρέσει
αγριεμένος όρμαγε να πάρει
να τα μασήσει απορούσες αν μπορέσει

«Να τρως δεν ξέρεις» έλεγε συνήθως
την πέτσα από το αρνάκι σαν τσιμπούσε
«χοληστερίνη των γιατρών ο μύθος,
φάτε μη ντρέπεστε» παρακινούσε

στον τάφο το όνομα του σκαλισμένο
ολόγυρα το δακρυσμένο σόι
το έμφραγμα τον βρήκε χορτασμένο
αν μη τι άλλο, ήξερε να τρώει

Σκύλος με φουλάρι

dw002.jpg

Ξεχώριζε από όλα τα σκυλιά
φουλάρι στο λαιμό φορούσε
γρήγορα είχε ανέβει τα σκαλιά
ανάμεσα στους σκύλους κυβερνούσε

Ο σκύλος με φουλάρι στο λαιμό
μεγάλη είχε αποκτήσει φήμη
κερδίζοντας δόξα και σεβασμό
κι ας ήταν ζώο άξεστο κι αγρίμι

κολπάκια δεν εγνώριζε πολλά
στα δύο πόδια δεν ισορροπούσε
τα αμάξια δεν κυνήγαγε καλά
και δέντρα αρκετά δεν κατουρούσε

Παρόλα αυτά ήταν ο αρχηγός
που λάτρευαν στων σκύλων το σινάφι
πνευματικός ηγέτη κι οδηγός
που τα σκατά του είχαν για χρυσάφι

Ποιο αφεντικό του έδωσε το χρίσμα;
δένοντας στο λαιμό του το φουλάρι
που μόνος του, ας είχε πείσμα
ποτέ δε θα μπορούσε να ‘χε πάρει

και ξαφνικά το γάβγισμα αρχίζει
ένα σκυλί χοντρό καλοθρεμμένο
σε ένταση που κόκαλα τσακίζει
μα ύφος, ίσως έλεγες, θλιμμένο

αμάξια χίλια έχω κυνηγήσει
το γάβγισμα μου καταστρέφει τζάμια
τυφλούς πολλές φορές έχω οδηγήσει
και κατρουλιό εσκόρπισα ποτάμια

φουλάρι αν δε φοράω τι πειράζει;
οι σκύλοι τι τα θέλουν τα στολίδια;
τους σκύλους με φουλάρια ποιος διχάζει;
στο δρόμο τα σκατά μας είναι ίδια

Παράφρονες

Οκτώβριος 27, 2007

παράφρονες μανιακοί φονιάδες
παιδούλες απροστάτευτες γυρεύουν
φρικιαστικές ιδέες σε χιλιάδες
στο άρρωστο μυαλό τους μαγειρεύουν

τανάλιες, δισκοπρίονα, ξυράφια
μαχαίρια, κάβουρες και κατσαβίδια
ασβοί, αγριογούρουνα ελάφια
αράχνες, γαιοσκώληκες και φίδια

στις παιδικές χαρές παραφυλάνε
για έφηβες που πάνε να καπνίσουν
στις κούνιες μόλις κάτσουν τους ορμάνε
σπίτι το σχέδιο θα συνεχίσουν

τανάλιες, δισκοπρίονα, ξυράφια
μαχαίρια, κάβουρες και κατσαβίδια
ασβοί, αγριογούρουνα ελάφια
αράχνες, γαιοσκώληκες και φίδια

Στο σκοτεινό κελάρι τις κλειδώνουν
μέχρι τα εργαλεία να ετοιμάσουν
δουλειά δε κάνουν , βρύσες δε βιδώνουν
τον κάβουρα αλλού θα δοκιμάσουν

τανάλιες, δισκοπρίονα, ξυράφια
μαχαίρια, κάβουρες και κατσαβίδια
ασβοί, αγριογούρουνα ελάφια
αράχνες, γαιοσκώληκες και φίδια

Κραυγές μέσα στη νύχτα αν ακούσεις
από μια πόρτα πίσω κλειδωμένη
να σου εξηγήσω δεν είναι της παρούσης
τι έπαθε η παιδούλα η καημένη

Τηγανιστής σκύλων

Οκτώβριος 26, 2007

Παράξενα καμιά φορά τα φέρνει
η τύχη και συ μένεις να κοιτάζεις
στα σοβαρά κάποιος σαν παίρνει
αυτά με τα οποία διασκεδάζεις

εκτός και αν δε πρόκειται για τύχη
εκτός και αν οι στίχοι μου γυρίζουν
παντού και έχουν ήδη επιτύχει
τις πράξεις των ανθρώπων να ορίζουν

εμβρόντητος το βίντεο κοιτούσα
ακόμα και για μένα ήταν πλήγμα
να φανταστώ ποτέ δε θα μπορούσα
αντί μυαλού τι έχουν κάποιοι μίγμα

και νόμιζα ότι πρωτοτυπούσα
με θέματα παράξενα που αξίζουν
αυτάρεσκα στους στίχους μου μιλούσα
για σκύλους που πριόνια τεμαχίζουν

και να που η ζωή η πουτάνα
γελάει τρανταχτά και με εκνευρίζει
περίτεχνα χαλώντας μου τα πλάνα
με κάποιον που τους σκύλους τηγανίζει

και νόμιζα -χα- ότι είχα φτάσει
σε στάνταρτ υψηλά παραφροσύνης
μα σύντομα θα με έχουνε ξεχάσει
με εκείνον δε μπορείς να με συγκρίνεις

πως σκέφτηκε λάδι να τηγανίσει;
που βρήκε τόση αντρεία τόσο θάρρος;
στο σκύλο απ το μπαλκόνι να το χύσει
της μαλακίας να γενεί ο φάρος

Οδηγός τυφλών

Οκτώβριος 25, 2007

Τυφλή έχω στον σκύλο εμπιστοσύνη
έλεγε ο τυφλός στους φίλους
με προσοχή με οδηγεί και σωφροσύνη
καμία σχέση με άλλους σκύλους

οι άλλοι όλο αμάξια κυνηγούνε
τoυς τοίχους κατρουλιά γεμίζουν
αντί κάποιο τυφλό να οδηγούνε
ανώφελα τα νιάτα τους σκορπίζουν

Τυφλή εμπιστοσύνη έχω στον σκύλο
έλεγε ο τυφλός συνήθως
τύχη μεγάλη να τον έχω φίλο
στα ζώα είναι σπάνιο το ήθος

σε τρύπες του μετρό θα είχα πέσει
αμάξια θα με είχανε πατήσει
πολύ δίχως αυτόν θα είχα πονέσει
άδικα η ζωή μου θα χε σβήσει.

Μα του τυφλού η μοίρα το φυλούσε
τον χτύπησε το άδικο με μένος
τεμαχιστή σκυλιών να συναντούσε
ποτέ δεν το περίμενε ο καημένος

τι και αν απέδρασε ο δόλιος σκύλος
τη λάμα του πριονιού πριν δοκιμάσει
όσος κι αν ήταν των γιατρών ο ζήλος
το φως του ήταν τυχερό να χάσει

τυφλοί και οι δυο και το σκοτάδι πίσσα
μαυρίλα στην ψυχή μα και στη θέα
σκατά πατούν , δεν περπατάνε ίσα
σκοντάφτουν στης λεωφόρου τα στηθαία

και τα άλλα τα σκυλιά έννοιες δεν έχουν
καθήκον δεν υπάρχει για να πέσουν
χαρούμενα πίσω απ τα αμάξια τρέχουν
και ψάχνουν πεζοδρόμιο να χέσουν

Δυναστεία

Οκτώβριος 24, 2007

«αγόρι-αγόρι» φώναξε η μαία
στιγμή ευτυχής, κατάσταση νιρβάνα
μοίρασε πουρμπουάρ γενναία
και πούρα κέρασε ακριβά, απ την Αβάνα

Στον διάδοχο τι όνομα να δώσει;
Έλλην μισός, μισός Αμερικάνος
τη δυναστεία πιο πολύ να μεγαλώσει
με το ένδοξο επίθετο «Ατάνος»

Ο Τζον Ατάνος έσβησε το πούρο
Τσάρλ είπε , πως το υιό θα ονομάσει
ωραίος, δυνατός, ίδιος με Κούρο
τον Τσάρλ Ατάνο ο κόσμος θα θαυμάσει

It’s a dirty job

Οκτώβριος 23, 2007

τι χόμπι άκομψο που έχουν τα σκυλιά
να κυνηγούν τα αυτοκίνητα στο δρόμο
που τα πατούν μέχρι να γίνουνε χαλιά
στην εθνική σαν τα κοιτάς σου φέρνουν τρόμο

λες και δεν είναι ήδη αρκετοί
οι μανιακοί που σκύλους τεμαχίζουν
δεκάρα αυτοί δεν δίνουν τσακιστή
με πείσμα το κυνήγι συνεχίζουν

Τι χόμπι άκομψο που έχουν τα σκυλιά
σκέφτομαι κάθε μέρα σαν σχολάω
από τον δρόμο είναι δύσκολη δουλειά
με σπάτουλα σκυλιά να ξεκολλάω

Τεμαχιστής σκύλων

Οκτώβριος 22, 2007

Τα βράδια μόλις πέφτει το σκοτάδι
τον σκύλο της ημέρας ετοιμάζει
με μαρκαδόρο την τομή πρώτα χαράζει
κρατάει το χέρι σταθερό, αλφάδι

έπειτα το πριόνι παίρνει
και αρχίζει ηδονικά να πριονίζει
ο κόπος είναι σίγουρο, αξίζει
ομοιόμορφη τομή σαν καταφέρνει

σε έκσταση φωτογραφίες βγάζει
του σκύλου μες τα αίματα που πλέει
γεμάτος ηδονή και ένταση κλαίει
όσο το αριστούργημα κοιτάζει

Παρόλο που επιμένει ο γιατρός του
τον υγιή εκείνος προσποιείται
με πείσμα την διάγνωση αρνείται
όψη δεν έχει λέει αρρώστου

Μα ο ψυχολόγος ίσως να μπορούσε
μέσα σε πέντε έξι επισκέψεις
το πρόβλημα στη ρίζα να χτυπούσε
τις σκοτεινές να του διωχνε τις σκέψεις

Σαν άνθρωπος φυσιολογικός να ελπίζει
κουστούμι στο γραφείο να φοράει
εφημερίδα στην μασχάλη να κρατάει
με το μετρό στο σπίτι όταν γυρίζει

κι όπως απ το παράθυρο κοιτάζει
αφηρημένος να χάνεται σε σκέψεις
κρυφά και ενοχικά, μην του τις κλέψεις
για σκύλο που πριόνι ξεκοιλιάζει

Στέκει στου δρόμου, κάποια άκρη μοναχός
νομίζει έτσι την ντροπή του ότι κρύβει
δεν φταίει νομίζει, κακή τύχη δυστυχώς
μα σε όλα έμαθε με υποταγή να σκύβει

Αλήτη δίχως αγάπη με δίχως μάνα και δίχως σπίτι
Αλήτη μες στη μανία του βορρά μικρό σπουργίτι
Αλήτη

Κι όμως κι αυτός ίσως μπορέσει μια φορά
πυγμή να δείξει και ανάστημα να ορθώσει
για τα θηρία να μη γίνεται βορά
και τα χτυπήματα να τους ανταποδώσει

Αλήτη δίχως αγάπη με δίχως μάνα και δίχως σπίτι
Αλήτη μες στη μανία του βορρά μικρό σπουργίτι
Αλήτη

ίσως και αυτός, μπορέσει να αντεπιτεθεί
δεν είναι δύσκολο μολότοφ να ετοιμάσει
κώλους να κόψει, όσων έχει σιχαθεί
και το σπουργίτι τα θηρία να δαμάσει

Απόκοσμα το πρόσωπο του φωτισμένο
ως φτιάχνει τον καφέ με ευτυχία
πλατύ χαμόγελο ζωγραφισμένο
οι ψυχολόγοι ας σκίσουν τα πτυχία

«Καλή απόλαυση» είπε με ζήλο
κελαηδιστά θαρρείς, βγαίναν οι λέξεις
απ το πρωί αν δουλεύεις σαν το σκύλο
πως τόσο ενθουσιασμό να αντέξεις;

ιερή παντιέρα η πράσινη ποδιά του
απόλυτος θεός η εργοδοσία
θα έφτανε γι αυτήν μέχρι θανάτου
λίγα πως βγάζει δεν έχει σημασία

να επιστρέψω μου πέρασε η σκέψη
ευγενικά πολύ να τον ρωτήσω
στα starbucks να δουλεύει ποια η τέρψη;
Αν δεν το μάθω δε θα ηρεμίσω

Νεκροφαγία: Μονόδρομος

Οκτώβριος 17, 2007

Ως άνθρωπος που είμαι άνω θρώσκω.
Τι νόμιζες; Σκουλήκια ότι βόσκω;
Αν και αυτό θα γίνει σαν πεθάνω
την σκουληκοτροφή κι εγώ θα κάνω

Κρίμα δεν είναι τόσο ωραίο σώμα
χαμένο να πηγαίνει μες στο χώμα;
Θαυμάσιο δεν θα ήταν για αλλαγή
να μπει σε κάποιου σεφ τη συνταγή;

«I have a dream» θα έλεγε ο Marty
για ουτοπία μοναδική στον χάρτη
μιλώντας για μια νέα κοινωνία
που τρώει τους νεκρούς της με μανία

μονόδρομος είναι η νεκροφαγία
προβλήματα επιλύει με μαγεία
όπως της Αφρικής η πείνα
που θα λυνόταν μέσα σε ένα μήνα

από την πείνα κάπου αν πεθαίνουν
ανάλογα τα πτώματα πληθαίνουν
αυτόματα και η τροφή αυξάνει
ποιος τώρα από ασιτία θα πεθάνει;

Τα λόγια αυτά διαδώστε στον πλανήτη
ψηλά άλλο μην έχετε τη μύτη
σε δίαιτα τα σκουλήκια υποχρεώστε
τον κόσμο από την ασιτία σώστε

Να ξεκοιλιάζεις σκύλους κάθε μέρα
πολύ αγχολυτική ειν ασχολία
που τους γιατρούς με μία κάνει πέρα
και διαλύει την μελαγχολία

πολλά τα χόμπι που έχει ο κόσμος εξασκήσει
κάποιοι το ψάρεμα και το κυνήγι άλλοι
μα απόλαυση αληθινή δεν έχει ζήσει
σκύλου όποιος δεν έκοψε κεφάλι

Από όλους τους λαούς του κόσμου
στους Κούρδους τρέφω μια αδυναμία
για δώρο ένα κούρδο δώσμου
και πάρε την ψυχή μου με τη μία

Μου αρέσουν γιατί θέαμα προσφέρουν
με τη συνήθεια που έχουν ορισμένοι
εντάξει , ίσως λίγο υποφέρουν
σαν αυτοπυρπολούνται οργισμένοι

Τι όμορφη η φλόγα καθώς καίει
θανατική ορίζει καταδίκη
και ο κόσμος που κοιτάζει κλαίει
από ομορφιά και λίγο από φρίκη

Αν μες τη νύχτα δεις μια φλόγα να κινείται
και κόσμο να χτυπάει παλαμάκια
Κούρδος θα είναι που αυτοπυρπολείται
πάρε ποπ κορν και κάτσε. Τυχεράκια.

Πλάκα έχει

Οκτώβριος 13, 2007

Δεν το είχα ξαναπαίξει

το εθιστικό παιχνίδι

πλέκεις στίχους λέξη λέξη

εμμονή μου ‘γινε ήδη

Βαριά η Καλογηρική

Οκτώβριος 13, 2007

Ακάκιε, τα μακαρόνια να ναι Μίσκο
ακούσθηκε η φωνή στη ντίσκο
κρυόκωλος ήταν ο πλακατζής
που χάλασε τον ήχο των bee gees

ο Ακάκιος του φώναξε αυστηρά
επίθετα μη λέει, ούτε μικρά
μα ο πλακατζής για πλάκα δεν μιλούσε
πλακάκια τα πρωινά εγκαθιστούσε

με τον καλόγερο βρισκόντουσαν τα βράδια
στις ντίσκο και χορεύαν στα σκοτάδια
του Σαββατόβραδου ο πυρετός φουντώνει
και ο έρως τον Ακάκιο να λιώνει

ινκόγκνιτο αυτός κυκλοφορούσε
μα η γενειάδα το ποιόν του μαρτυρούσε
κρυφά γελώντας κάτω απ τα μουστάκια
με πλακατζή πως τα έκανε πλακάκια

Μεζές

Οκτώβριος 12, 2007

 

Την ταβανόπροκα σαν έχωνε στην πρίζα

για μέρος μακρινό έβγαζε βίζα

το τάφο ο νεκροθάφτης τώρα σκάβει

τελειώνει κι ένα άφιλτρο ανάβει

 

Το πτώμα από μακριά καθώς κοιτάζει

με το όρθιο μαλλί, ανατριχιάζει

μα η εμφάνιση δεν έχει σημασία

στην γεύση είναι όλη η ουσία

Πλατφόρμες

Οκτώβριος 12, 2007

Τα νεύρα η wordpress μου έχει σπάσει

έχει την αντοχή τους δοκιμάσει

στο blogspot μαγαζί βλέπω να ανοίγω

ή το σκυλί μου σε ξέσπασμα να πνίγω

Επικαιρότις

Οκτώβριος 12, 2007

Εκτός απ’ του ΠΑΣΟΚ την ανακατωσούρα

με τον Χριστόδουλο ασχολούνται στα κανάλια

των Ιατρών που παρελάζουν βλέπεις χάλια

μόνο ανάλυση που δεν έκαναν σε ούρα

Ταβερνιάρης

Οκτώβριος 12, 2007

Για εύκολη δουλειά μη τη νομίζεις

την τέχνη της θέλει κι αυτή, σαν όλες

το πτώμα πολύ αργά να τεμαχίζεις

ομοιόμορφες να γίνουν οι μπριζόλες

 

Το βράδυ την ταβέρνα όταν ανοίξεις

ξερόψησε τις λίγο να μαυρίζουν

στον δίσκο απλωμένες σαν τις δείξεις

τον δόλιο πωλητή cd  ίσως θυμίζουν

Kάτι δεν πάει καλά, κάτι μυρίζει

ασύμμετρα  με απειλούν νομίζω

παγκόσμια συνομωσία θυμίζει

τον δάκτυλο πριν βρω, δε βρίζω

 

Μοσάντ; Μασώνοι; Αμερικάνοι;

Συμφέροντα ποια κρύβονται από πίσω;

Ποιος στην μπλογκοσφαιρα κουμάντο κάνει;

Αν δε το μάθω δεν θα ηρεμίσω.

Δραματική Έκκλησις

Οκτώβριος 12, 2007

Η γραμματοσειρά πολύ μικρή, τυφλώνει

την όραση του κόσμου λεν χαλάω

βοήθεια χριστιανοί ζητάω

Ορθόδοξε ακούς; Γειτόνοι;

 

Κάποιος μια συμβουλή ας γράψει

τα γράμματα μου πως να μεγαλώσω

από του wordpress τα γρανάζια να γλιτώσω

το ηθικό μου λίγο να ανακάμψει

 

Την γραμματοσειρά πως μεγαλώνουν

όχι το πέος, μην παρεξηγείτε

διαφημίσεις όχι άλλες να χαρείτε

αυτά τα σπαμ κάποτε πρέπει να τελειώνουν

Πεντιγκριπαλ

Οκτώβριος 11, 2007

Παράφρων με έχουνε χαρακτηρίσει

στο παρελθόν διάφοροι, ζηλεύουν

την δόξα που έχω ως τώρα κατακτήσει

και προσπαθούν ψεγάδια να εφεύρουν

 

δεν διαφωνώ, δεν είν συνηθισμένο

να γράφεις για ακρωτηριασμούς και μέλη

γύρω από το σώμα το αποκεφαλισμένο

που τρώει  των σκυλιών η αγέλη

Την δεύτερη του ημέρα διανύει

ήδη το blog αυτό στην πιάτσα

ανέβηκε η μάνα στην ταράτσα

πως θα πηδήξει, τα ιμάτια της διαρρηγνύει

 

Να την χωνέψει δύσκολο της είναι

του γιου της την, έως τώρα, αποτυχία

τα νούμερα όλα στο μηδέν, τι δυστυχία

μη φεύγεις αναγνώστη, μείνε

 

Μα ο επιμένων στο φινάλε θα νικήσει

με θεμιτά και αθέμιτα έστω μέσα

με κάθε κόστος, δίχως ηθική και μπέσα

του word press την κορυφή θα κατακτήσει

 

Pascal, Ψιλικατζού και όλοι οι άλλοι

το Βατερλό σας ολοένα πλησιάζει,

ένας θα μείνει μόνο  ο θρύλος τάζει

σαν τον Χαϊλάντερ θα σας πάρω το κεφάλι

Θεματολογία

Οκτώβριος 10, 2007

Παράνοια λίγη σίγουρα θα υπάρξει

στων έργων μου τη θεματολογία

όλο και κάποιος κάποιονα θα σφάξει

με μαύρη εξαπατώντας τον μαγεία

 

πριόνια και τσεκούρια θα περάσουν

λευκούς λαιμούς και σάρκες θα απειλήσουν

παράφρονες πολλοί θα διασκεδάσουν

με φόνους, πριν σε ίδρυμα τους κλείσουν

 

χέρια κομμένα σας υπόσχομαι και μάτια

βγαλμένα με καλέμι και τανάλια

αίμα ποτάμι θα κυλάει, εντόσθια σάπια

θα τα διαβάζεις τρώγοντας στραγάλια

Εναρκτήριον

Οκτώβριος 10, 2007

Το εναρκτήριο του ιστολογίου ποίημα

μη λάβετε στα σοβαρά υπ’οψη

από ένα ποστ να κρίνετε είναι κρίμα

ας έρθει κάποιος την κορδέλα για να κόψει

 

των εγκαινίων εννοούσα την κορδέλα

μην πάει το μυαλό σας σε πριόνι

να τρομοκρατηθείτε θα ήταν τρέλα

και να πηδήξετε απ το μπαλκόνι